W 1885 roku mając 6 lat, rozpoczął naukę w Szkole Ludowej w Jankowie Zaleśnym.
W lipcu 1893 roku mając 14 lat, opuścił dom rodzinny i udał się do Królestwa Włoskiego. Był to okres, gdy liczne grupy polskiej młodzieży żyjącej pod zaborami, zafascynowane osobą ks. Jana Bosko, decydowały się na wstąpienie w Jego Zgromadzenie.
26 października 1893 roku wraz z braćmi Ignacym i Augustem Hlond znalazł się w zakładzie salezjańskim w Valsalice pod Turynem.
1 sierpnia 1894 roku został przeniesiony do Lombriasco, wioski odległej o 32 km na zachód od Turynu, gdzie spędził dwa lata, kończąc gimnazjum.
Dnia 18 sierpnia 1895 roku przybył do Lombriasco biskup Giacomo Costamagna – misjonarz salezjański, który udzielił grupie polskich wychowanków sakramentu bierzmowania w kościele parafialnym.
Dnia 22 sierpnia 1896 roku, mając ukończone 17 lat, zostaje przyjęty przez kapitułę wyższą do grona nowicjuszy – aspirantów w domu formacyjnym pw. św. Michała w Foglizzo. W gronie liczącym około 100 kleryków znalazło się liczne grono Polaków, m.in. August Hlond.
Dnia 3 października 1897 roku, w niedzielę, w uroczystość Matki Bożej Królowej Różańca Świętego, złożył wraz z Augustem Hlondem oraz gronem innych nowicjuszy na ręce bł. Michała Rua śluby wieczyste.
Od początku października 1897 roku stał się studentem placówki na Valsalice.
Kolejny rok kształcenia rozpoczął w październiku 1898 roku, przenosząc się do wspólnoty głównego domu salezjańskiego w Turynie czyli do Oratorium pw. św. Franciszka Salezego na Valdocco gdzie pozostał do 1900 roku.
Od miesięcy letnich 1900 roku został skierowany do Trydentu, znajdującego się wtedy jeszcze na terenie Imperium Austro-Węgierskiego. Otrzymał posadę asystenta w Sierocińcu Męskim p.w. św. Hieronima Emiliani. Dom ten nosił pod nazwę „succursale,” czyli pomocniczy – zależny od salezjańskiej wspólnoty głównej – Instytutu Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych w Trydencie.
W przygotowanie do posługi kapłańskiej wpisały się dwa wydarzenia, które miały miejsce 25 września 1901 roku. Tego dnia w Turynie Jan Szlachta otrzymał posługę lektoratu i akolitatu.















