Po święceniach kapłańskich nadal pełnił posługę katechety i wychowawcy w Sierocińcu im. św. Hieronima Emiliani, aż do lata 1904 roku.

Od miesięcy letnich 1904 roku podjął pracę pedagogiczną jako katecheta w konwikcie p.w. św. Alojzego w Gorycji.

Internat w Gorycji był placówką, która w pierwszym rzędzie otaczała troską nowe powołania kapłańskie. W tych latach był ogromny przypływ kandydatów w szeregi salezjańskie.

Pełnił ważną rolę katechety – wychowawcy. W lipcu 1913 roku opuścił Włochy i Konwikt pw. św. Alojzego, w którym przez 9 lat posługiwał.